Veel Utrechters zorgen voor een stukje openbaar groen. Joyce Parlevliet van de stichting GroenmoetjeDoen! maakt voor ons een rondgang langs een aantal groene zelfbeheerprojecten in onze stad. Dit is deel 17.
  

Bijen als ‘groen' zelfbeheerproject

Rabia’s grote passie is bijen. Ze beweert zelfs dat ze verslaafd is aan deze insecten. De belangstelling voor bijen kwam toen ze ging tuinieren in haar achtertuin. Ze merkte dat er nauwelijks bijen waren om haar plantjes te bestuiven. Als Marokkaanse krijg je honing letterlijk en figuurlijk met de paplepel ingegoten, zegt ze. Honing is belangrijk in de Marokkaanse cultuur, omdat niet alleen lekker is, maar er zou ook een heilzame werking vanuit gaan.

Oorspronkelijk kreeg ze weing mee van wat er zoal groeit en bloeit in de natuur, omdat haar ouders vanuit Marokko in Nederland op een flat terecht kwamen en geen gebruiken over het kweken van voedsel konden doorgeven. Rabia vindt het een gemiste kans, want een hele generatie (Marokkaanse) jongeren is nu niet opgegroeid met waar hun voedsel vandaan komt. Zij wilde graag aan haar kinderen graag laten zien waar het voedsel wat op hun bord ligt, vandaan komt. Daarom heeft ze met haar dochter en zus ook een aandeel bij biologische tuin Kansrijk, waar ze wekelijks hun eigen groenten oogsten.

De bijenpassie bleef kriebelen en in 2022 is ze de een-jarige basiscursus imkeren gaan volgen bij de Vereniging voor Imkers afdeling Ouderijn. Na dat jaar krijg je dan een bijenvolk mee om je opgedane bijenkennis op uit te testen. Al snel kwam er een tweede bijenvolk bij. 

Op dinsdag tuiniert ze samen met andere moeders bij de Voedseltuin bij Stadsboerderij Gagelsteede en koken ze van de oogst een gezamenlijke maaltijd.

Bijenkasten op terrein bij Stekkers; Bijen voor bloeiers!

In 2024 kwam Rabia in de Voedseltuin Carolien tegen. Carolien is de collega van tuinder Mark, die de zelfoogsttuin Gagelgaard Overvecht beheert, gelegen naast Steck en biologische kwekerij Stekkers. Steck bleek volgens Carolien op zoek te zijn naar een imker, wiens bijen hun gewassen konden bestuiven. Rabia was opzoek naar een plaats voor haar als maar uitbreidende bijenpopulatie en zo kreeg ze de kans om vier kasten met bijenvolken op een mooie plek bij Steck-Stekkers te houden. 

Ze kon het niet laten om toch nog een bijenvolk thuis te houden. Maar het is niet altijd rozengeur en manenschijn, want niet alle bijenvolken overleven de winter, dus ze raakt ook wel eens een volk kwijt.

Het geeft een kick zegt Rabia om met bijen bezig te zijn. Bijen zijn fascinerend, maar er is wel specifieke kennis nodig om een goede imker te zijn. Het is hard werken. Vanaf het voorjaar tot en met de herfst moet je de bijen observeren of het goed met ze gaat en zonodig moet je bijsturen. 

Mensen kunnen nog veel leren van de honingbij, zegt ze. Bijen werken namelijk goed samen en nemen beslissingen in het belang van het volk! Ze kan uren voor haar bijenkasten staan. Volgens wetenschappelijk onderzoek zou het zelfs ook mogelijk zijn om gehypnotiseerd te raken door hun gedrag. 

Ze maakt zich wel zorgen door de bijensterfte onder invloed van klimaat en schadelijke stoffen voor bijen in het milieu. En er moet juist ook een mooie balans zijn tussen de wilde bijen die vroeg in het voorjaar ontwaken en de honingbijen die later komen en onze bomen en planten bestuiven. Bijen voor biodiversiteit!

   

Tips:

Alle afleveringen in deze serie tot nu toe: