Veel Utrechters zorgen voor een stukje openbaar groen. Joyce Parlevliet van de stichting GroenmoetjeDoen! maakt voor ons een rondgang langs een aantal groene zelfbeheerprojecten in onze stad. Dit is deel 12.
  

Struikrovers!

De oprichtster van Struikroven, Bernice, kocht in 2017 in Eindhoven een huis met een tegeltuin. Ze vond dat niet erg klimaatvriendelijk. Ze vernam dat in de wijk ernaast huizen werden gesloopt, waarvan de tuinen nog vol met struiken en planten stonden. Eén en één is twee, dacht ze. Ze belde de woningbouwcorporatie, de eigenaar van de huizen en vroeg of ze de struiken en planten samen met een aantal buren mocht redden. De tegels in de buurtuinen werden gewipt en het gratis groen ging de grond in. Een gat in de markt van circulair bouwen!

Het ‘struikroven’ werd al snel een landelijk initiatief (2020). Want in heel Nederland zijn er sloop- en nieuwbouwprojecten waarbij de struiken en planten overgeleverd worden aan de bulldozers. Gelukkig stemmen woningbouwcooperaties, projectontwikkelaars en gemeenten toe in hergebruik. Zo ontstaat een circulaire groene economie. 

Inmiddels zijn vele lokale struikroversgroepen ontstaan. Britt is de coördinator van het struikroven in Utrecht. Ze kreeg samen met dertig andere struikrovers in spé eerst een speciale opleiding bij de Struikrover-Academy om kennis over het gedachtengoed van het struikroven te verkrijgen. 
In Utrecht is een ‘Roverspact’ gesloten met woningbouwcoöperaties, projectontwikkelaars en de gemeente, die zich nu samen inzetten voor het redden van ‘groen’.

Voorafgaand aan het struikroven wordt er een ‘scan’ van de aanwezige struiken en planten gemaakt. De buren en locale buurtinitiatieven worden uitgenodigd om te komen struikroven. Volgens Britt is deze struikroversdag altijd een gezellige groepsactie, die zorgt voor sociale cohesie in de buurt. Maar met de actie wordt ook de locale biodiversiteit gewaarborgd en ontstaat een locaal biotoop. 

De geredde struiken en planten worden door de nieuwe eigenaar gekoesterd. Ze zijn trots op hoe de nieuwe aanwinsten groeien en bloeien en tonen dat ook aan hun medestruikrovers. 

Helaas krijgen niet alle struiken een nieuwe eigenaar en vallen toch nog ten prooi aan de bulldozer.  De wens van Britt is om bij een struikroversactie ál het groen een bestemming te geven. Ze denkt dat het mogelijk is om de grotere struiken te doneren aan groenprojecten, voedselbossen of landgoederen in de buurt van Utrecht.

Volgens Britt is het struikroven is circulair en sociaal, en dus goed voor de sociale cohesie in de buurt en klimaatadaptatie.

  

Tips:

Alle afleveringen in deze serie tot nu toe: