Door Frank Slijper - Het zag er een aantal maanden geleden bepaald anders uit: een dertiende plaats op de ranglijst en een degradatiestreep die wekelijks dichterbij kwam. FC Utrecht herstelde zich echter knap en finishte dit seizoen op een zeer acceptabele zesde plaats.

Met de 2-0 winst in de laatste competitiewedstrijd thuis tegen van Fortuna Sittard verzekerde FC Utrecht zich van het thuisvoordeel in de halve finale de play-offs, het toetje waarin vier teams strijden om een ticket voor de voorronde Conference-League.

Echt spannend was het niet meer, de kaarten waren wel geschut. We zagen opvallend veel supporters die met het mobieltje in de hand vooral de ontwikkelingen op de andere velden volgden. De overwinning betekende de 274ste zege van Ron Jans als trainer in de Eredivisie. Een record.

Voor en na de wedstrijd stonden bestuur, spelers, staf en vooral publiek uitgebreid stil bij het naderende afscheid van een klasse trainer en een sympathiek mens.

Foto's: Marcel Smit

“Een flink aantal FC Utrecht-trainers kreeg hier een minder feestelijk afscheid”, merkte achterbuurman Hans fijntjes op. Er volgde een onafzienbare lijst die begon bij Jan Rab en eindigde bij Michael Silberbauer. Aan historische kennis geen gebrek bij de 60-plussers in Vak P.

We genoten daarom weer van de eregalerij die in de rust aan ons voorbij trok. Het jaarlijkse rondje - in weliswaar een steeds trager tempo, maar nog zonder rollators - van FC Utrecht Legends. Met ook de coryfeeën uit de eerste jaren van FC Utrecht, waaronder Ed van Stijn, Piet van Oudenallen en natuurlijk Joop van Maurik. “Jopie, Jopie, boor ze in de grond!” Dat vonden wij toen leuk. En nu eigenlijk nog wel een beetje.

Ach ja, tijden veranderen. In het stadion, in het veld, langs het veld. Vaak ten goede, soms ook tenenkrommend. Trainers die te pas en te onpas een flesje water openschroeven en een slokje nemen. Telkens als er een camera in de buurt is. Hoezo?

Of dat stomme turen op zo’n schermpje van de assistent-coach na een tegendoelpunt. Hoofdschuddend: “En we hadden nog zo gezegd dat ze kort moesten dekken.” Dan liever Ron Jans. Pen en blocnote. Als hem iets opviel, volgde een snelle aantekening. Verbeterpunten in de nieuwe trainingsweek.

Geen fratsen langs de kant van het veld. Geen opvallende outfit. Lekker zichzelf, altijd en overal. Eerlijk, sportief, oprecht.

We denken in Vak P die eigenschappen ook te herkennen in de nieuwe trainer Anthony Correia. Hij wist met beperkte middelen Telstar in de eredivisie te houden. Dat deed hij met een positieve, aanvallende spelopvatting. Met veel lopende mensen, aanvalsdrift, energie, passie. Houden we van in Utrecht.

We zijn benieuwd. De seizoenkaarten in vak P zijn verlengd. Al met al hebben we weer een fijn jaar gehad met een verdienstelijke eindklassering. Dat het minder zou zijn dan het topseizoen 2024-2025 was ingecalculeerd.

Opvallend: De vierde plek van vorig jaar met 64 punten gaf recht op voorronde UEFA League. NEC eindigt dit seizoen met 59 punten derde en mag voorronde Champions League spelen. Voorronde Conference League is het maximale dat FC Utrecht dit seizoen kan halen. En daar zouden we superblij mee zijn.

We gaan Uropa in! Dan moet eerst Heerenveen komende donderdag in Galgenwaard worden verslagen. Vervolgens zondag de finale tegen Ajax of Groningen. Spannend slot. We gaan het meemaken!   

Frank Slijper