Binnendijk – Grofvuil verbouwen (Energievertimmering 2)
Gepubliceerd: zaterdag 30 augustus 2025 14:00
Dik Binnendijk – Mijn zolder is leeg en klaar voor de isolatie van het schuine dak: het begin van de vertimmering om mijn huis op te peppen van energielabel F naar C. Vrienden en buurtgenoten verklaarden me voor gek dat ik dat leeghalen in mijn eentje heb gedaan. Bijna in mijn eentje, want buurman Ad hielp me met het laatste restant houtwerk: een klerenkast, die altijd als bouwpakket op zolder heeft gestaan.
Nadat het piepschuim plus de dozen en de stapel losse boeken wegwaren, kwam het hout aan de beurt. Op de knietjes kroop ik naar het schuine dak waar het hout opgestapeld was, want alleen in het midden van de zolder kun je rechtop staan. Daarna liep ik met het hout de uitschuifbare zoldertrap (vlizotrap) af en nog twee trappen naar beneden om het tijdelijk bij mij achter te op te stapelen. Zo ben ik maandag zo’n vijf uur bezig geweest voordat driekwart van het hout beneden was.
Dinsdagmiddag heb ik het hout door mijn huis naar de straat gebracht, zodat alles woensdagochtend (20 augustus) voor zeven uur klaarlag voor de vuilniswagen. Behalve hout lagen er ook wat rolletjes tapijt en vinylzeil, luxaflex, een bureaustoel zonder rugleuning en een overbodig geworden theetafel. Daar had mij oude tv’tje op opgestaan bij mijn bed.
Woensdag zijn twee vuilniswagens in de Bergstraat geweest; maar mijn grofvuil ligt er nog steeds. De eerste auto was vroeg maar die haalde in de binnenstad alleen oud papier op. Een afwijking van het patroon: meestal komt eerst de grofvuilwagen langs en daarna pas de oud-papierwagen.
Pas later in de middag kwam er een vuilniswagen een klein stukje achteruit de Bergstraat inrijden. Bij nr. 21 lag wat grofvuil. Daarna reed de wagen snel weg, terwijl ze - als ze verder achteruit de straat ingereden waren - bij mijn grofvuil en dat van mijn overbuurvrouw hadden kunnen komen. Florence had onder meer een grote kast en twee archiefkasten buitengezet.
Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat de Bergstraat bij de Willemstraat anderhalf uur geblokkeerd was door twee busjes voor een verhuizing vanaf tweehoog. Nadat de verhuizers weg waren, werd voor mijn huis een busje gestald van de twee cv-installateurs die bij Florence die een nieuwe ketel gingen plaatsen. Als ze de auto twee meter naar achter hadden geparkeerd, had een lege vuilniswagen al het grofvuil mee kunnen nemen.
Van dinsdagmiddag (19 augustus) tot woensdagochtend (27 augustus) heeft het grofvuil voor mijn huis gelegen. De tweede woensdag had ik ook geregeld dat er grofvuil bij mij opgehaald zou worden. Dus die morgen lag er over tien meter stoep grofvuil, dat grotendeels van mij was.
En eigenlijk werd het wel een gezellige aanloop die week van buren en buurtgenoten. Regelmatig stonden we met een groepje te praten bij het grofvuil. H. bracht twee matten en een aantal bloempoten naar de hoop. De buitenmat werd weer door buurman A. meegenomen en hij had al een vieze vuilnisbak met tuinafval op het grofvuilhout gezet.
Op zijn beurt tipte hij buurman AH die nog in Duitsland was, over de twee archiefkasten van Florence. Ja, die wilde AH wel. En zo bleven de kasten in de straat en verhuisden van de oneven naar de even kant. Mijn theetafel verdween ’s avonds, waar die naar toe is gegaan weet ik niet.
Net voor het weekend belde J. op of ik twee planken uit de stapel wilde halen, het liefst geverfd. Maar ze kon via de telefoon niet goed duidelijk maken wat ze precies wilde. Ik heb vier planken voor haar bewaard. Ze staan nu nog steeds achter bij me op haar te wachten. En zo veranderde de stapel langzaam van vorm en een beetje van inhoud.
Maar dinsdagavond (26 augustus) kwam de grootste verbouwing. Rond half negen zag ik een vrouw met blond haar voor het eerst met planken en balken sjouwen. Ze is zeker doorgegaan tot na half elf. Mijn opgerolde matras bracht ze naar de overkant en legde die neer bij het huis van Florence. Daar kwam ook mijn diaprojectorscherm terecht en een rol vinylzeil.
Om tien uur ben ik naar bed gegaan. Ik heb nog even vanuit mijn werkkamer boven gekeken. Ik zag dat ze toen in mijn oude administratiepapieren en collegedictaten zat te kijken. Wat heb je daar nou in godsnaam in te zoeken? De stapels boeken met touw eromheen liet ze staan.
Woensdagochtend rond half zeven ben ik op blote voeten in pyjama gaan kijken hoe ze de grofvuilstapel verbouwd had. Ze had het netjes gedaan. Het was geen zooitje geworden. Papier stond nog bij papier. Het hout stond min of meer gesorteerd tegen de lantaarnpaal of tegen de muur van buurvrouw Marga. Er was gewoon een gat van zo’n twee meter ontstaan in de grofvuilstapel van tien meter. En wat zou ze nu meegenomen hebben? In ieder geval geen planken waar ze mee gesleept had. Pas later bedacht ik me dat ik de drie setjes van vier metalen tafelpoten niet meer gezien had.
En ik denk dat ze ook de doos met lege enveloppen met daarop gedrukt ‘Stichting Biospekt’ heeft meegenomen. Dat was een stichting die rond 1985 opgericht is door zes werkloze Utrechtse biologen. Het moest ons helpen om aan de slag te gaan in de wetenschapsjournalistiek. Iedereen was binnen een paar jaar aan het werk. Ik ben de enige van het groepje die echt journalist is geworden. Maar dat kwam meer door mijn schrijfervaring opgedaan tijdens mijn vervangende dienstplicht, dan door Biospekt. Na een lang slapend bestaan is de stichting in 1995 weer opgeheven.
Die woensdagochtend werd ook eerst weer het oud papier opgehaald en later het grofvuil. Ik heb zelf nog meegeholpen om dat in de wagen te gooien, nadat ik eerst vanuit mijn werkkamer wat foto’s van boven heb gemaakt. “Mannen hartstikke bedankt! Mijn buren zullen wel weer blij zijn! En de energievertimmering in mijn huis kan nu echt beginnen!”
Alle afleveringen van de serie ‘Energievertimmering’ tot nu toe: