Raymond Taams - Och lieve lezertjes, dit wordt een zeer menselijk Door Een Mens Geschreven Stuk Tekst, misschien wel het meest menselijke tot nu toe, ik ga namelijk vertellen over vriend Kees en zijn onlangs aangeschafte robotstofzuiger.

Kees woont in een keurig driekamerappartment aan het einde van de Croeselaan, toen ik een paar maanden geleden bier met hem dronk, vertelde hij plotseling dat hij een robotstofzuiger verwachtte, die kon elk moment geleverd worden door Coolblue.

En daar was de kleine, zag ik afgelopen donderdagavond bij binnenkomst in zijn appartement. Een witte, ronde schijf met schattige borsteltjes eronder baande zich autonoom een weg over het laminaat, daarbij een vochtig spoor achterlatend, dweilen deed hij ook meteen.

Zoals ik vorige week schreef, is mijn hart onlangs gebroken, en niet zo’n beetje. Alles ontroert me momenteel, waarschijnlijk reageerde ik daarom zo overdreven menselijk op de robotstofzuiger van Kees. Voor ik het wist, zat ik op mijn knieën op de vloer te trommelen met mijn vingers: “Kom maar schatje, kom maar lekker hier”, snorde ik.

Verdomd, de robotstofzuiger kwam mijn kant op, kroop tussen mijn gespreide benen om daar zijn werk te doen, het werd goed schoon, ik wist niet of ik hem nu moest aaien, na een paar minuten zette mijn robotmakkertje koers richting de bezemkast achter Kees’ kookeiland.

“Kijk, nu gaat hij weer op zijn plek”, wees Kees naar een witte kubus waaronder de robotstofzuiger zich manoeuvreerde. “Ga je lekker slapen lieffie”, stiefelde ik boordevol tedere gevoelens op de bezemkast af, ik zweer u dat ik niks gedronken of gebruikt had, het was pure menselijke liefde voor de robotstofzuiger van Kees.

Verder gaat het naar omstandigheden goed met me, ik wil u bedanken voor de zorgzame reacties op mijn Door Een Mens Geschreven Stuk Tekst van vorige week, ik ga moedig voorwaarts in die eeuwenoude Domstad waar we allemaal liefhebben, teleurgesteld worden en weer opstaan.