Ed Knegtel - Het was warm in de stad, druk ook, en we hadden weer een steekincident, ditmaal op de Mariaplaats. Moeten wij het nog hebben over de moeilijke jeugd en discriminatie van de dader?  Zijn foto ging meteen rond op de sociale media. In de reacties ging het al snel over ‘kansparels’ en mensen die ‘vast niet Jan Klaassen’ heetten. 

Los van dit alles, wat bezielt iemand, buiten aardappelschillers en fruittelers, om een mes bij zich te dragen? Dan ben je toch al aardig van het pad geraakt. En als het ter zelfbescherming is, heb je in mijn boek wat op je kerfstok. 

Het is ook helemaal niet nodig: als er een steekje los zit, is er altijd wel een dame in de buurt met een nagelschaar in haar handtas. En in de meeste restaurants krijg je gewoon bestek. Als het eten wat minder hotemetoterig is, bijvoorbeeld een hamburger, volstaat een grote bek.

Het etnisch profileren begint vaak al voordat er beeldmateriaal beschikbaar is; de beelden dienen daarna vooral ter bevestiging. Aan dat voorsorteren kleven gevaren: stigmatisering, polarisatie. Het Verdeel en Heers komt sommige politieke partijen goed uit. Doe daar dus niet aan mee.

Maar verder moeten we accepteren dat vooroordelen nooit helemaal uitgebannen zullen worden. Het hebben van niet goed gefundeerde meningen is een grondrecht en je wordt er in Nederland niet voor opgesloten. 

Doen we niet té spastisch over discriminatie? Het heeft ook iets zuivers. Moeten we niet gewoon erkennen dat wij allemaal discrimineren? Onlangs liep ik bij de Jamin op Hoog Catharijne linea recta naar het zoet en negeerde ik de zoute drop volledig.

Na gedegen factchecken, voldoende getuigenis en bewijslast ben ik eigenlijk wel voor etnisch profileren in de media. Laat maar zien of het Belgen zijn die friettenten overvallen, of Noren die op het scherpst van de snede bezig zijn op Vechtsebanen. Meten is weten. Wegkijken is ook een vorm van profileren.