Door Frank Slijper - Ook de derde uitwedstrijd in de groepsfase van de Europa League ging verloren. In Sevilla bleek Real Betis met 2-1 te sterk voor FC Utrecht dat zich van zijn beste kant liet zien. Iets wat we over de scheidsrechter niet kunnen zeggen. Tenenkrommend. Het is eigenlijk niet de stijl van Vak P om verwijtend richting scheidsrechter te wijzen. De prestaties van deze man en zijn VAR waren echter zo ondermaats, en bijna voortdurend in het nadeel van Utrecht, dat het de wedstrijd bepaalde. 

Een karavaan van zo’n 3000 hondstrouwe supporters reisde FC Utrecht achterna richting Sevilla. Wat een schitterende stad. Afgaande op de foto’s die mij op de wedstrijddag bereikten, vermoed ik dat onze supporters in Sevilla hooguit culturele belangstelling hebben getoond voor het Zuid-Spaanse keramiek op de toiletwanden van de lokale kroegen. Een gemiste kans. Ik was er als reisgids graag bij geweest.

Maar deze jongen volgde de wedstrijd thuis voor de buis, liggend op de sofa met een dekentje over zich heen getrokken, denkend aan zijn stadsbezoek een aantal jaar geleden, toen de thermometer in Sevilla ‘s middags de 45 graden aantikte. Dan waren de weersomstandigheden nu, bijna december, een stuk beter met een heerlijke 18 graden. De musea in Sevilla moeten koel en prima toegankelijk zijn geweest voor onze supporters, maar de cervezas en de cafés waren dat klaarblijkelijk ook. 

Prachtige stad, geweldige tegenstander. Op bezoek bij Real Betis, momenteel op plek vijf in de primera division, is op voorhand eigenlijk een kansloze missie. Zou FC Utrecht in staat zijn om te stunten, net als PSV een avond in eerder in Liverpool? Het had zomaar gekund, ware het niet dat de scheidsrechter te vaak de andere kant op keek en de VAR pas halverwege de wedstrijd uit een siësta ontwaakte. 

Haller die binnen de 16 meter naar beneden wordt getrokken, een ferme kopstoot van Anthony op het hoofd van El Karouani, een gemene en bewuste trap op het bovenbeen van Dani de Wit, Rodríquez die in het strafschopgebied een beuk krijgt. De scheids ontging het allemaal, maar de beelden waren zo overduidelijk dat het een raadsel blijft waarom de VAR zich geen enkele keer meldde. 

Frustrerend ook, dat juist die irritante Anthony de voorzet leverde waaruit Betis kort voor rust op voorsprong kwam. Deed even denken aan Ronald Koeman toen hij in een cruciale wedstrijd tegen Engeland (1993) aan rood ontsnapte en niet veel later de 1-0 binnenschoot. De Engelsen voelden zich terecht bestolen.

Toen Betis na de onderbreking de voorsprong verdubbelde, leek de wedstrijd gespeeld. FC Utrecht toonde echter - zoals vaker - veerkracht. Miguel Rodríquez schoot de bal van 50 meter (!) fenomenaal over de Spaanse doelman heen en nadat invaller Denny Murkin niet veel later de 2-2 binnentikte, leek de sensatie compleet. De VAR bleek ontwaakt en keurde de treffer wegens buitenspel af. Voor het eerst dat de VAR de beelden goed bekeek. Verder dan 2-1 kwam Utrecht niet.

Met opgeheven hoofd terug naar Utrecht. Nog drie partijen in de UEFA League, want een vervolg in de knock-out fase lijkt een utopie. Thuiswedstrijden tegen Genk en Nottingham Forest en in januari een uitwedstrijd tegen Celtic. In Glasgow zullen de weersomstandigheden een stuk minder aangenaam zijn dan in Sevilla. Vermoedelijk zullen de in Schotland aanwezige FC Utrecht-supporters dan noodgedwongen de warmte van de plaatselijke pubs moeten opzoeken. Het is even niet anders.
    

Frank Slijper