Door Frank Slijper – Het zag er lang naar uit dat FC Utrecht drie waardevolle punten uit Deventer zou meenemen. Go Ahead kopieerde in het laatste deel van de wedstrijd wat FC Utrecht vorig seizoen tot twee keer toe presteerde tegen de Deventenaren: terugkomen van een achterstand met twee doelpunten verschil. Een hectische slotfase veranderde daar niets meer aan. 

Een jaar geleden repareerde FC Utrecht in Galgenwaard op spectaculaire wijze een 1-3 achterstand en dit voorjaar wist het in Deventer een 2-0 achterstand naar een remise om te buigen. Vandaag leverde de ontmoeting in de Adelaarshorst opnieuw een 2-2 gelijkspel op. De ploeg van Ron Jans had na afloop het meest chagrijn omdat het een stabiele 2-0 voorsprong uit handen gaf en in de extra tijd bovendien drie grote kansen onbenut liet.

Tot het laatste kwartier leek er geen vuiltje aan de lucht. “We zitten niet bepaald met de billen tegen elkaar geknepen”, las ik geruststellend op de appgroep van Vak P. Een halve minuut later scoorde Go Ahead de aansluitingstreffer en verloor FC Utrecht de controle over de wedstrijd. Niet veel later was de gelijkmaker een feit en vielen er woorden in Utrechtse huiskamers die vooral op de Dag des Heren niet gepast zijn. 

In de extra tijd misten Jonathans, Jensen en Min in een klassieke scrimmage enorme kansen op de winnende treffer. Jonathans en Jensen vonden van dichtbij de doelman op hun weg, David Min tenslotte miste op een meter afstand voor een leeg doel. Hij stond een fractie te ver naar voren om de bal goed te kunnen raken. Maar dat is nou juist wat een goede spits kenmerkt: het neusje voor de goal hebben, steeds op de goede plek staan. 

De spitspositie is een terugkerend gespreksonderwerp in Vak P. We zijn geneigd Haller in bescherming te nemen. Maar deze Haller is de oude Haller al lang niet meer. En hoewel David Min geen topaankoop blijkt, presteert hij feitelijk niet minder dan Haller. Dat kan ook haast niet. Samen(!) scoorden ze slechts vier van de 25 competitiedoelpunten.

De spitsendiscussie gaat een verrassende wending aannemen. Na de wedstrijd tegen Go Ahead kwam naar buiten dat David Min binnenkort onder het mes moet. We zien hem voorlopig niet terug in de hoofdmacht. Buurman Robin in Vak P, voorzitter en enig lid van de Noah Ohio fanclub, bestookt me de laatste weken aanhoudend met berichten over een scorende Ohio in Jong Utrecht. 

Ohio zal door de absentie van David Min weer aan de A-selectie worden toegevoegd, zoveel is zeker. In de KKD blijkt hij dus trefzeker. Kan hij dat ook op een niveau hoger? Veel meer dan de twee intikkers tegen NAC, ruim een jaar geleden, hebben we niet van hem gezien. Ohio is daarnaast een ander type spits dan Haller en Min. Ohio wordt liever over de grond aangespeeld en heeft meer diepte in zijn spel. 

Er zijn andere opties. Dani de Wit bijvoorbeeld, hij heeft vaker als gelegenheidsspits gespeeld. Zijn plek op het middenveld zou overgenomen kunnen worden door de weer fitte Victor Jensen. In Deventer sprak Jans zelfs over de mogelijkheid om Miguel Rodríguez in de punt van de aanval te posteren. Oeps, ik voorzie onrust en emoties in Vak P. Geen Ohio als aanvalsleider, tot groot verdriet van Robin op rij 42. Maar wel Rodríguez, dat weer tot afgrijzen van achterbuurman Ad die de Spanjaard als rechtsbuiten al helemaal niet ziet zitten, laat staan als spits. 
Rodríguez in de spits... Dat is nog eens andere koek.
    

Frank Slijper