Door Joost van Waert - De Ludgerschool aan de Van Hoornekade in Zuilen heeft aan de muur een gedenkplaat voor verzetsstrijder Cornelis Odijk (1913-1945).

Odijk was tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten, de N.B.S. (om verwarring met de NSB te voorkomen meestal kortweg BS genoemd). De school heette toen nog de Groen van Prinstererschool, een school met den bijbel.

De BS had een geheim wapendepot op de zolder van de school. Hier waren wapens en munitie opgeslagen, die gedropt waren door geallieerde vliegtuigen en/of gestolen van de Duitse bezetters. Hoofd der school A. Veen was hier ook bij betrokken.

De plaquette voor Odijk aan de Van Hoornekade 6.

Op 7 mei 1945 was het eindelijk zover: de geallieerden kwamen Utrecht bevrijden! BS-commandant J.K.G. Dhont liet alle verzetslieden van de tiende compagnie aantreden. Zij moesten bij de intocht van het Canadese leger de orde in de stad gaan bewaren. Op een groepsfoto staan zij in vol ornaat, velen van hen met vuurwapens in de hand. 

De tiende compagnie stoottroepen van de BS op 7 mei 1945 bij de Groen van Prinstererschool - Foto: Het Utrechts Archief

Maar aan de overkant van de Marnixlaan was een grote groep Duitsers gelegerd, die nog niet van zins waren zich over te geven. Zij lagen in een bunker op de hoek van de Laan van Chartroise en de Marnixlaan. Zij openden het vuur op de BS'ers, die dat prompt beantwoordden.

Cornelis Odijk bracht een mitrailleur in stelling. Maar het apparaat functioneerde niet goed en Odijk bracht het terug naar binnen om het te repareren. Dat duurde niet lang, maar bij het weer opstellen van de mitrailleur raakte hij ernstig gewond; hij overleed nog diezelfde dag in het Zuilense Noodziekenhuis, precies op zijn 32ste verjaardag.

Ook voorbijganger W. Leyssen, bankwerker bij Werkspoor, die aan de Van Hoornekade woonde, werd dodelijk verwond door de slecht functionerende mitrailleur. Het vuurgevecht bij de Marnixlaan duurde meer dan een uur. Toen gaven de Duitsers zich over.

Ter nagedachtenis aan de onfortuinlijke Cornelis Odijk is in de muur van het schoolgebouw een gedenksteen aangebracht. Deze is later vervangen door een bronzen plaat, waar abusievelijk 5 mei op staat.

Vier dagen na het vuurgevecht, op 11 mei, werd in de Nicolaïkerk door dominee G.W. Oberman een drukbezochte rouwdienst gehouden voor Odijk en voor vijf van de BS'ers die gesneuveld waren bij het Rosarium, eveneens op 7 mei. 

Cornelis Odijk ligt begraven in het grote eregraf op Begraafplaats Tolsteeg, samen met elf andere leden van de Binnenlandse Strijdkrachten: zeven slachtoffers van het Rosariumincident, drie van Fort 't Hemeltje en Leo Maagdenberg van de BS-groep Binnenstad, die op 20 april 1945 aan de Voorstraat was neergeschoten door de SD en een dag later overleed aan zijn verwondingen. 

Het grafmonument is gemaakt door de Utrechtse beeldhouwer Jan van Luijn; het werd op 7 mei 1947 onthuld door Prins Bernhard. Ina Boudier-Bakker dichtte deze regels, die op het voetstuk staan:

Den strijd gestreden
De trouw beleden
Den dood ontgleden
In eeuwigheid
  

Cornelis Odijk is herbegraven in het eregraf op Begraafplaats Tolsteeg.

Zie ook: Een gedenkplaat voor Cornelis Odijk (Nieuws030, 2015)