Door Frank Slijper - Thuiswedstrijd FC Utrecht, donderdagavond aanvang 21.00 uur. Een latertje, en niet voor het eerst dit seizoen, dus opnieuw pas na middernacht het mandje in. En als de aftrap tegen het Belgische Genk zelfs pas tegen 22.00 uur plaatsvindt, is een groot deel van de supporters al geen getuige meer van het eindsignaal dat kort voor middernacht klinkt. 

Al in de rust vertrekken de eerste honderden supporters. Ouders met kinderen en supporters die morgenochtend hun wekker al vroeg horen afgaan. In de rust, naast me bij de pisbakken, vertelt een 9-jarig jochie desgevraagd dat hij ook de tweede helft nog met zijn vader blijft kijken. ‘En ik heb de hele week een toetsweek’, glimlacht hij enigszins beschaamd tijdens het afknijpen. Het is 23.00 uur. Succes morgen…

Een groep hooligans van Racing Genk was vooraf door de beveiliging gebroken en wist zich op die manier aan te sluiten bij de eerste groep Belgen in het uitvak. Hooligans zonder fouillering, zonder ticketcontrole. Aanleiding om de Genk-supporters die nog onderweg naar het stadion waren in de bussen te laten, het vak schoon te vegen en ook de reeds aanwezige aanhangers met de bus terug naar België te sturen.

Tijdens het uurtje uitstel pakt iemand verheugd een pakje speelkaarten uit zijn jaszak en stelt voor te gaan klaverjassen. Volgens mijn achterbuurman was dat eerder gedaan. Na een korte research bleek dat in mei 1995, thuis tegen Sparta. Beide ploegen hadden aan een puntje genoeg om nacompetitie tegen degradatie te kunnen ontlopen. Gevolg: een bloedeloze salonremise (0-0). Het leidde tot een potje kaarten op de tribune, spannender dan de wedstrijd.

Terwijl half Nederlands zich geleidelijk voorbereidde op de nachtrust begon FC Utrecht aan de laatste thuiswedstrijd in de UEFA League. Buurman Hans deelde gewoontegetrouw de A4-tjes uit met de opstellingen. “Een bewaarexemplaar. Voorlopig spelen we geen Europees voetbal in Galgenwaard.”

Uit de opstelling bleek dat trainer Ron Jans in defensief opzicht voor vier nieuwe verdedigers en een andere doelman had gekozen ten opzichte van de laatste competitiewedstrijd. “Zondag hebben we weer voldoende frisse spelers nodig”, verklapte hij tevoren al.

FC Utrecht deed wat het moest doen: het speelde met hart en ziel om het vertrouwen terug te vinden. De brigade van Jans blafte de gehele wedstrijd, maar was nauwelijks in staat te bijten. Racing Genk toonde zich net als de andere opponenten in de poulefase van de UEFA League een maatje te groot.

En ook vanavond zat het op zijn zachtst gezegd niet mee met de arbitrage. Een niet afgekeurd doelpunt (hoe duidelijk moet hinderlijk buitenspel zijn?) en een opzichtige schwalbe. Ja, het was laat. De VAR lag vermoedelijk al te snurken. FC Utrecht-Racing Genk: 0-2.

We moeten erkennen dat een gelijkspelletje het hoogst haalbare geweest zou zijn geweest. Dan liever nu de nederlaag en komende zondag in Galgenwaard tegen Sparta de punten. Ruim 30 jaar later zal er tijdens deze onderlinge ontmoeting niet geklaverjast worden, zoveel weten we zeker in Vak P.
  

Frank Slijper