Door Frank Slijper - FC Utrecht verraste in Nijmegen door het dit seizoen verrassend sterke NEC met 3-1 te verslaan. NEC had aan een puntje genoeg om de tweede plaats in de eredivisie te bemachtigen, maar bleef met lege handen. FC Utrecht daarentegen stijgt door de winst liefst drie plaatsen. Het linker rijtje is weer in zicht. 

Na de nederlaag tegen Sparta, medio augustus 2025, kopte deze rubriek 'FC Utrecht weet weer wat verliezen is'. Dat waren we niet meer gewend na een geweldig vorig seizoen en een uitstekende voorronde in de UEFA League. Een half jaar later kunnen we hetzelfde zeggen over het winnen van wedstrijden. We waren bijna vergeten hoe lekker een overwinning voelt, hoe opgelucht we kunnen zijn na een laatste fluitsignaal.

Bij uitwedstrijden doen we eigenlijk niet aan de verkiezing van The Man of the Match. Maar we maken graag een uitzondering. Angel Alarcon, wat een baasje…  De Spanjaard, onlangs voor de rest van dit seizoen van Porto is gehuurd, toonde zich een ware plaaggeest voor de Nijmeegse defensie. In de appgroep van Vak P buitelden we over elkaar heen van enthousiasme. “Koopoptie direct lichten!”, luidt het unanieme advies voor de technisch directeur van onze FC.   

Al vroeg in de wedstrijd scoorde Alarcon na een razendsnelle dribbel de 0-1 met een uitgekookt stiftje. Die actie herhaalde hij de tweede helft, ook weer na een lange sprint vanaf eigen helft. Nu belandde zijn wippertje tegen de paal. De paal die hij in de eerste helft eerder had getroffen na een individuele actie. De NEC-goalie moest bovendien nog een keer gestrekt naar de hoek om een tweede treffer van Alarcon te voorkomen. De bloemen gaan vandaag naar dit nieuwe aanvalswapen van FC Utrecht. Wat een dreiging toonde hij in stadion De Goffert… 

In het stadion waar het Utrechtse voetbal in juni 1958 zijn grootste succes behaalde. In de beslissingswedstrijd om het landskampioenschap won DOS in de derde (!) verlenging van Sportclub Enschede door een golden goal van de legendarische Tonnie van der Linden. 

Mijn vader was erbij in Nijmegen. Hij was zeeman en had een maandje verlof in verband met de naderende geboorte van de huidige schrijver van deze rubriek. Ook de vorige schrijver van Vak P, de toen 15-jarige Hans van Echtelt, was getuige van het kampioenschap. Retourtje Nijmegen achterop de brommer bij een vriendje. Een historische dag, die 15e juni 1958. 

Tot zover Andere Tijden Sport. Terug naar het heden. Terug dus naar Nijmegen waar FC Utrecht een broodnodige overwinning behaalde. En daar was weinig op af te dingen. Na de 0-3, aan het begin van de tweede helft, was de wedstrijd wel gespeeld. 

Ja, FC Utrecht speelde verdedigend. Niet zo vreemd gezien de positie waarin het verkeert. NEC had ook veel meer balbezit dan FC Utrecht: 75/25. Toch waren de beste kansen voor FC Utrecht en… verdedigen is ook een kunst. En dat deed de ploeg van Ron Jans uitstekend. 

Het is misschien nog te vroeg om van een ommekeer te spreken. Maar eindelijk, eindelijk weer eens een winstpartij. En niet tegen de minste tegenstander. Dat moet het zelfvertrouwen goed doen in de aanloop naar de uitwedstrijd tegen FC Groningen dat net als NEC dit seizoen opvallend goed presteert.

In Vak P blijven we nuchter. We zullen geen kampioen worden en degraderen doen we ook niet, is een veel gehoorde uitspraak op de tribune. Toch citeer ik graag Hans Kraay sr, de oude Kraay, basisspeler bij DOS in het kampioenselftal van 1958.

Hij sprak ooit: “FC Utrecht zal een keer kampioen worden, maar dat ga ik niet meer meemaken.” Daar kreeg hij gelijk in toen hij in 2017 overleed. Laten we het hopen dat Hans van Echtelt en ik het nog wel mogen meemaken. Dan rijd ik de brommer en mag hij weer achterop. 

  

Frank Slijper