Wielaert - Het wonder van Utrecht

Door Jeroen Wielaert - Er is iets met rampen in Utrecht. Eerst die minutenwijzer die loslaat van de Domtoren en niet verder valt dan de balustrade, zonder dat er iemand gewond raakt. Daarna de explosie van donderdag in de Visscherssteeg. Het kreeg direct maximale media-aandacht, maar aan de tafel van Jeroen Pauw hing een teneur van teleurstelling. 'Het had slechter kunnen aflopen,' was de vaststelling. Alsof het slechter had moeten zíjn.

Zelf zat ik in de auto ter hoogte van de Jaarbeurs, toen ik de eerste berichten hoorde, even na vieren. Verslaggever Onno Beukers was er snel bij voor de NOS-radio. Hilversum ligt dicht bij Utrecht. Er was iets bijzonder ernstigs gaande in het centrum van de stad, was de indruk. Het werd zichtbaar, zonder het te zien. Zo werkt het. Ik voelde niet de aandrang om er zelf heen te spoeden. Niet als inwoner, noch als verslaggever. Nog was niet duidelijk hóe erg het was.

Om vijf uur had ik een afspraak in Binnen Best. Ik nam de fiets om vanuit Oog in Al naar de Biltstraat te gaan. Onder het wegrijden zag ik een helikopter ter hoogte van het centrum. Bij het passeren van het oude postkantoor/bieb en Neude rook ik een stevige brandlucht, een paar honderd meter van de plaats van het onheil. Een geur die iets zei over de omvang. Er reden ook een paar rode brandweerbusjes weg, het centrum uit. Kennelijk was de brand meester.

Spoedig kwam een bezorgd appje van een bevriende collega uit Groningen. Dochter Merel belde uit Amsterdam met ook iets van zorg in haar stem. Een vriend van haar had op zijn etage aan de Oudegracht een harde schok gevoeld. Zo verging het meer Utrechters, merkte ik. Er kwamen reacties tot uit Brazilië. Utrecht was snel de wereld over gegaan. Het gaf iets aan hoe nieuws werkt. Het verspreidt zich als lopend vuur, vooral met alle kanalen van nu.

Selectief, dat is het ook. In zijn woonplaats Vlissingen zette onze goede collega Peter de Jonge een observatie op Facebook:

Wat is dat toch met Hilversum? Een (gas)explosie gevolgd door brand met een enorme verwoesting in de binnenstad van Utrecht leidt tot een Extra Journaal, updates, live-verslaggeving op radio en tv ("We schakelen nog even naar...") en gasten aan talkshowtafels die komen vertellen hoe hard de plof was, hoe erg ze geschrokken zijn.

Terwijl over Vlissingen, waar twee dagen eerder hetzelfde gebeurde, niet wordt gerept. Evenveel gewonden. Dat de bewoners van de 32 appartementen op zijn vroegst over 14 dagen terug naar hun huis kunnen, wordt niet gemeld. Afreizen naar Zeeland hebben ze niet of nauwelijks gedaan.

Het is aardige stof voor een college nieuwskeuzes. Mij gaat het hier a priori over het karakter van de duiding.

In de loop van de avond was wel duidelijk dat er in Utrecht geen doden te betreuren waren. De aard van de actualiteit was wel zo dat er Utrechtse getuigen aan tafel waren genood bij Jeroen Pauw. Zijn redactie had niet gedacht aan gasten uit Vlissingen.

Nee, het was gebeurd in Utrecht, het midden van het land! Er was natuurlijk genoeg te vertellen over de grote schrik die iedereen beving die zich dicht bij de plaats van de explosie bevond en hoe bizar de sfeer er was, nog voor de rood-witte linten gespannen waren. Maar heel erg vreselijk schokkend was het niet, zonder doden en echt goede beelden. Er werd iets van teleurstelling merkbaar aan de talkshowtafel. Het was domweg niet dróevig genoeg, ondanks de zware schade.

Burgemeester Sharon Dijksma vertelde aan de camera's over een engeltje op de Utrechtse schouders. Ze hoefde niet te reageren op geweld tegen brandweermensen en andere hulpverleners, want dat had niet plaats gevonden in Utrecht.

Het is een dag later. De NUK heeft een filmpje van bovenop de ravage dat meer duidelijk maakt over dat engelengeluk. Het ziet er uit als raketinslagen in Kiev. En nog zijn er geen doden te betreuren.

Er heeft geen ramp plaatsgevonden in Utrecht, maar er is een wonder geschied.

Beelden van de schade van The Times Now World (youtube):