Door Hans van Echtelt - Op 11 september 1986 (op twee dagen na precies veertig jaar geleden) was ik getuige van een wat achteraf zou blijken, historisch doelpunt. Het gebeurde tijdens Excelsior-FC Utrecht, in 68e minuut. De tot dan toe volkomen onbekende inwoner van Woudenberg scoorde zijn eerste eredivisietreffer.  

Ik heb het natuurlijk over ene Erik Willaarts die op het einde van het seizoen ’86/’87 op de tweede plek van de nationale topscorerslijst zou belanden achter Marco van Basten. Het was ook nog eens een wonderlijk doelpunt, zo zou ik na afloop van Erik zelf horen.

In de eerste helft had hij op het gladde veld ‘meer op zijn kont’ gelegen dan gevoetbald. Het regende die middag even hard als vandaag. Trainer Nol de Ruiter bekeek in de rust zijn voetbalschoenen en zag tot zijn verbazing plastic noppen. Reserve Jan van den Akker stond ter plekke zijn kicken af, met metalen pinnen. De rest is historie, Willaarts schoot prompt raak. De eerste treffer van zijn reeks zou uiteindelijk pas stoppen bij 25 goals.

Hebben we de opvolger van Willaarts in huis? Hoe dan ook, tot nu toe scoorde Artem Stepanov in iedere wedstrijd een keer en nestelt hij zich aan de top van de topscorerslijst met vijf treffers. Hij lijkt een ’neusje voor de goal’ te hebben, een eigenschap die hij deelt met  Willaarts die zich negentig minuten lang wist te verstoppen en maar toch steeds op het juist moment doeltreffend toesloeg.

De 1-2-zege bij Excelsior (op de valreep scoorde Dani de Wit de winnende) was voor trainer Anthony Correia uiterst welkom na de sombere competiestart en met de zware uitwedstrijd tegen Feyenoord voor de boeg een geweldige mentale opsteker. En voor de statistieken zou het toch mooi zijn wanneer goudhaantje Stepanov zijn moyenne (een per wedstrijd) ook in De Kuip gaat prolongeren.

Het toeval wil dat Willaarts maandagmorgen bij mij op de koffie komt en we gaan dan natuurlijk weer gaan terugblikken op zijn wonderlijke loopbaan die op Woudestein begon. En we praten natuurlijk na over de verrichtingen van het huidige FC Utrecht en met name over de opvallende scoringsdrift van zijn opvolger Stepanov. Gaat ‘zijn’ wonder zich dit seizoen herhalen?

Ik wil ook nog iets kwijt over de verliezende club van deze middag want Excelsior heeft al jarenlang de gunfactor bij mij vanwege de historie van de club. Toen Ton Pattinama die later overstapte naar FC Utrecht, destijds een contract tekende bij de Rotterdamse club, had hij vooraf een gesprek met de legendarische voorzitter Henk Zon. Die vertelde dat er een extra clausule in de overeenkomst was opgenomen.

De spelers van Excelsior waren verplicht om wekelijks een aantal keren oud papier op te halen bij die omwonenden in de buurt van Woudestein. Henk Zon bestuurde zelf het busje en de opbrengst van de oud papier-actie was voor de clubkas van Excelsior. Pattinama ging akkoord en vertelde later tegen me dat hij daardoor ging beseffen wat clubliefde echt betekent.

Ik zie de huidige selectie niet meer op pad gaan met Frans van Seumeren als chauffeur om in en rond Utrecht oud papier op te halen maar ik vind het wel een mooie, nostalgische gedachte. Nu heeft Excelsior een begroting van twaalf en FC Utrecht van 32 miljoen. En werd wordt geen oud papier meer opgehaald om de salarissen te kunnen betalen…
 

Hans van Echtelt