Kees van Oosten - Volgens artikel 2:4 van de Algemene wet bestuursrecht vervult het bestuursorgaan zijn taak zonder vooringenomenheid. Ik heb in 25 jaar bij de gemeente Utrecht echter niet anders meegemaakt dan vooringenomen handhavers en juristen. Het probleem is dat ze dat zelf niet willen weten.

Drie voorbeelden:

In 2005 kreeg het Marokkaanse theehuis op de Helfrichlaan een horecavergunning waarin stond dat het in verband met overlast om 23.00 uur dicht moest. Er kon bij de voorbereiding van het besluit nog geen overlast zijn geweest, omdat het theehuis pas geopend kon worden nádat het besluit werd genomen een vergunning te geven. De gemeente vreesde dus voor overlast. Maar waarom? Als reden werd gegeven dat zich bij Marokkaanse theehuizen altijd allochtone mannen bij de ingang ophielden en dat zou "intimiderend" zijn voor voorbijgangers.

In 2016 werd een collectief sluitingsuur ingevoerd op de Amsterdamsestraatweg tussen het spoor en de Acaciastraat. De horeca moest om 23.00 uur dicht. De maatregel werd genomen door Van Zanen omdat er al jaren sprake zou zijn van nachtelijke onrust. Bij de Raad van State kon de gemeente die onrust niet aantonen, want VTH hield de klachten over nachtelijke onrust niet bij.

De handhavers en juristen waren er zo van overtuigd dat het 's nachts een onrustige bende was op de Straatweg en dat dat kwam door de overwegend Turkse en Marokkaanse horeca, dat ze het kennelijk niet nodig hadden gevonden om uit te zoeken of en hoe vaak er over nachtelijke onrust werd geklaagd.

In juni 2019 viel Handhaving net na middernacht het Turkse koffiehuis Transwijk binnen omdat er een melding was geweest over bingo spelen. Dat bingo spelen is strikt genomen een verboden kansspel, maar vrijwel niemand weet dat.

De handhaver die de leiding had bij de inval schreef in zijn proces-verbaal dat de eigenaar het bingo spelen probeerde te verhullen en dus heel goed wist dat het niet mocht. Die eigenaar had de handhaver echter een factuur laten zien uit zijn boekhouding voor de huur van het bingoapparaat. En uit de boekhouding bleek ook dat daar de aankopen en de omzet van de bingo netjes in waren vermeld. Dus hoezo verhullen? Dat van die factuur werd echter niet in het proces-verbaal genoemd en ook niet dat de omzet in de boekhouding werd bijgehouden.

Kortom: feiten die niet stroken met het vooringenomen beeld van onze handhavers en juristen dat de eigenaar zich willens en wetens bezighield met iets dat verboden is, werden genegeerd en voor de rechter verborgen gehouden.

Samengevat: het vooringenomen beeld dat handhavers en juristen van de gemeente hebben van Turkse en Marokkaanse thee- en koffiehuizen — dat daar sprake is van overlast en criminaliteit — is voldoende om handhavend op te treden. De feiten doen er niet toe. Sterker nog, als die uitwijzen dat de verdenking ongegrond is, worden ze uit het proces-verbaal gelaten en genegeerd.

Wat gebeurt er nu als de gemeente door de rechtbank of de Raad van State op de vingers wordt getikt als duidelijk blijkt dat onze handhavers en juristen met verdenkingen komen zonder die met feiten te kunnen staven? Het antwoord is: NIETS.

Ik heb in 25 jaar niet meegemaakt dat het college, na een verloren procedure bij de rechtbank of de Raad van State, opdracht gaf uit te zoeken of en wie er gehandeld heeft in strijd met het verbod op vooringenomenheid en welke leidinggevende dat heeft laten gebeuren. En ik heb ook niet meegemaakt dat de gemeenteraad daar een probleem van maakt. Dat is waarom dat verbod op vooringenomenheid een dode letter is.