Door Frank Slijper - FC Utrecht wist FC Groningen in De Euroborg liefst negen jaar lang van zich af te houden. In het eerste competitieduel van de nieuwe jaargang moest het echter buigen voor de Noordelingen. FC Groningen stuurde de Utrechters met een 2-1 nederlaag huiswaarts. En daar viel weinig op af te dingen.

Wat zouden we dit seizoen van FC Utrecht mogen verwachten? In de voorbereiding ging het vooral over het nieuwe systeem onder Anthony Correia. De nieuwbakken trainer liet Telstar in het afgelopen seizoen met beperkte spelers attractief voetballen en wist het Eredivisieschap in Velsen te verlengen. Een knappe prestatie met promotie naar FC Utrecht als beloning. 

Zou Correia ook in staat zijn FC Utrecht boven zichzelf te laten uitstijgen, om met attractief voetbal een volgende stap te zetten, zoals de beleidsmakers graag willen zien? In Vak P geloven we in het vakmanschap van Correia, hij zal het echter moeten doen zonder kwaliteitsinjectie van de spelersgroep. Deze zomer geen spectaculaire inkomende transfers. Terwijl we vooral in de achterste linie best hebben ingeleverd met het vertrek van Van der Hoorn, Viergever en El Karouani. 

Het zou ruimte bieden voor Hidden om zich door te ontwikkelen, voor Eerdhuijzen om zich te manifesteren (hij speelde matig in Groningen), voor nieuwkomers Guus Offerhuis en Nigel Nwanda om zich te bewijzen. Maar het viel allemaal niet mee in het openingsduel.

De opstelling deed wenkbrauwen fronzen en het vertoonde spel in het eerste uur stemde de FCU-supporter niet bepaald vrolijk. Het centrale blok achterin met Horemans, Van Overeem en Eerdhuijzen oogde onwennig. Het viermans middenveld, met de 19-jarige Duitse debutant Ferdinand Pohl, miste balans en creativiteit.  Het oogde allemaal nogal stroperig, passief. Waar was de dynamiek, de energie, waar was die hand van Correia?  

Het laatste half uur gooide Utrecht de schroom van zich af, verkleinde de 2-0 achterstand door een treffer van Blake, maar het kwaad was al geschied. FC Utrecht begon te laat met voetballen om nog een resultaat uit Groningen mee te kunnen nemen.

Intussen wordt vooral om geduld gevraagd om het nieuwe systeem onder de knie te krijgen. Het is een proces van enige maanden, zo las ik. FC Utrecht heeft een voorbereiding van zeven weken achter de rug. Blijkbaar nog niet lang genoeg. Ter vergelijking: het Nederlands Elftal komt twee tot drie weken voorafgaand aan de eerste WK-wedstrijd bij elkaar. In die enkele weken moeten de poppetjes op de juiste plaats gezet worden en het systeem ingeslepen zijn. 

De ouverture van onze FC ging dan weliswaar verloren, toch zien we - zoals altijd in Vak P - voldoende lichtpuntjes. FC Utrecht speelde zonder de basisspelers Stepanov (niet speelgerechtigd), Didden, Barkas (beiden ziek) en de geblesseerde Engwanda en Jensen. Die laatsten zouden over respectievelijk een en twee maanden weer wedstrijdfit kunnen zijn. Dit vijftal geeft Correia op korte termijn beduidend meer opties. De teruggekeerde Arthur Zagré en Davy van den Berg (invaller) lieten zich daarnaast in Groningen van hun goede kant zien.

Een andere positief aspect: ondanks het matige veldspel kreeg FC Utrecht voldoende kansen. Echt 100% kansen. Volgens de statistieken: expected goals FC Groningen 1,5 - FC Utrecht 2,3. Op basis hiervan had FC Utrecht de winst moeten kunnen pakken. Gezien het veldspel en het balbezit was dat niet verdiend geweest. Maar dat hadden we in Vak P niet erg gevonden. Zo zijn we ook wel weer.
   

Frank Slijper