Raymond Taams bezocht afgelopen zaterdag de 43e Nacht van de Poëzie.

  
Bij de deur naar de Grote Zaal krijgen bezoekers de nachtbundel uitgereikt, een dun boekwerkje waarin van elke optredende dichter - negentien in totaal vanavond - een gedicht is afgedrukt. Op het omslag omhelst een getekende mensfiguur een halve maan, 'Wees niet verdrietig, hier is de nacht', staat ernaast.  

Ik ben alleen, en in een buitengewoon mensenschuwe bui; nadat de deuren naar de zaal opengaan, nestel ik me op een van de lege bovenste rijen. Naarmate het aanvangstijdstip van acht uur nadert, stroomt de zaal helemaal vol, de drieënveertigste editie van de Nacht van de Poëzie blijkt volledig uitverkocht.  

'Bah, de Nacht wordt net zo massaal als de Parade', grom ik inwendig na drie keer te zijn opgestaan voor mensen die zoekend naar een zitplaats langs mij moesten. Door een ingekankerde burgerlijke beleefdheid merkte niemand iets van mijn giftige, misantropische stemming, ik ben voorbeeldig opgevoed.  

"Meer dan duizend mensen samen voor de poëzie, het komt wel goed met ons", begint de eerste dichteres haar voordracht. Ja, zo kun je het natuurlijk ook bekijken, ik neem mijn adhd-medicatie en luister zo ontspannen mogelijk naar de eerste drie dichters, iedereen spreekt een kleine tien minuten.

"Ze is de leukste zangvogel uit de volière, vanavond viert ze hier met ons haar vierentachtigste verjaardag", kondigt presentatrice Ester Naomi Perquin tegen negen uur het eerste muziekoptreden aan. Toen, lieve lezer, kwam alles goed: niemand minder dan de Amsterdamse ras-zangeres Jenny Arean ging optreden.  

Met haar warme, door- en door doorleefde stem tilde Jenny mij op zoals nog nooit iemand mij had opgetild. Liedjes van Annie M. G. Schmidt, Willem Wilmink en George Groot zong ze, plus een door Ivo de Wijs vertaald Grieks nummer dat ze van de radio op haar favoriete Griekse vakantie-eiland kende.  

Ach, vanaf dat moment zweefde ik de rest van de Nacht door, genietend van bijvoorbeeld de vergezichten van David van Reybrouck, Anton Kortewegs nuchtere alledaagsheid, een geweldige jonge dichteres uit Leuven en meer moois. Eenmaal buiten wilde ik de maan omhelzen, een seconde leek dit mogelijk.