Door Frank Slijper - Het aantal clichés was niet van de lucht: het resultaat is heilig, andere wetten in Europa, een gelijkspel voelt als winst, etc. Geen FC Utrecht-supporter maalde over de saaie 0-0 tegen Zrinjski Mostar, de zesde en laatste wedstrijd in de voorronde UEFA Europa League. De doelstelling was immers behaald: de competitiefase in de Europa League. En dat knappe resultaat zorgde terecht voor een euforische stemming bij spelers en supporters in een sfeerrijk Galgenwaard. 

Zrinjski had na de 2-0 thuisnederlaag tegen FC Utrecht, een week geleden in Bosnië-Herzegovina, een ruime overwinning nodig in Galgenwaard. Dat zag er geen moment naar uit. FC Utrecht had de verdedigende stellingen goed gebouwd: geen penibele situaties voor het doel van Barkas, geen billen knijpen in Vak P. Volgens de statistieken kwam Zrinjski tot slechts 0,45 doelrijke kans. Veel meer dan een 0-0 zat er voor de thuisploeg overigens ook niet in.

Achterbuurman Hans overdreef na afloop een beetje: “Zelden zo’n euforie meegemaakt sinds het landskampioenschap van DOS in 1958.” Daar was hij als 15-jarig jochie al bij, achterop de brommer naar Nijmegen. We luisteren graag naar deze verhalen. Onze groep in Vak P telt een groot aantal 60-plussers dat FC Utrecht al vanaf de oprichting (en eerder) volgt. Het aantal verhalen uit de oude doos vordert evenredig met de leeftijd. 

En terzijde, onze gevorderde leeftijd speelt tevens een rol wanneer het publiek “Sta op als je voor Utrecht bent!” scandeert. We blijven liever zitten, blij dat we nog steeds zonder zuurstofflessen rij 42, 43 en 44 via de trappen weten te bereiken.  

Ooit las ik de autobiografie “Nostalgie is ook niet meer wat het was”, van de Franse actrice Simone Signoret. De inhoud is me grotendeels ontgaan, de titel ben ik nimmer vergeten omdat ik deze bestrijd. Mijmeren over vroeger blijft heerlijk. En dat doen we in Vak P dus maar al te graag, zeker nu hier weer alle aanleiding toe is. We gaan Europa in! De legendarische wedstrijden tegen Real Madrid, Liverpool, HSV en Zenit Sint-Petersburg komen voorbij. “Weet je nog hoe we Celtic in 2010 met 4-0 versloegen en zo de groepsfase bereikten?” 

Afijn, na 15 jaar speelt FC Utrecht eindelijk weer in de, zoals het tegenwoordig heet, competitiefase van een Europees toernooi. Welke tegenstanders gaan we de komende maanden bestrijden? Het FC Porto van Farioli, het Fenerbahçe van Mourinho? Misschien opnieuw Celtic? We verheugen ons erop.

Tijdens de terugreis spraken mijn bijrijder en ik over principes. Zijn deze vloeibaar? Is de mens in de ene situatie minder principieel dan in de andere? Speelt geld daarbij een rol? Laten we hopen dat FC Utrecht geen zaken wil doen met Spartak Moskou over een transfer van Souffian El Karouani. Dat zou je als BVO én als speler in de huidige geopolitieke situatie niet moeten willen. Zo’n transferovereenkomst was vroeger uit principieel oogpunt toch ondenkbaar? Of is nostalgie ook niet meer wat het was? 

  

Frank Slijper


Nagekomen bericht 1

De loting is deze vrijdag verricht. En dit is het lijstje: 

FC Porto - thuis
Real Betis - uit
Olympique Lyon - thuis
Celtic - uit
Nottingham Forest - thuis
SC Freiburg - uit
KRC Genk - thuis
SK Brann - uit

Nagekomen bericht 2

Fotograaf Inge Hoogendoorn maakte donderdag vóór de wedstrijd deze bijzondere foto van de stoet die op weg was naar het stadion.