Vak P - Teleurstelling troef na remise tegen Twente

Door Frank Slijper - Opvallend. Na het eindsignaal klonk een voorzichtig gefluit, liepen de tribunes snel leeg en ontbrak het traditionele rondje van de spelersgroep langs het publiek. Het derde gelijkspel in successie viel blijkbaar tegen, zowel voor spelers als toeschouwers. Daar was eigenlijk geen aanleiding toe, want FC Utrecht speelde met passie en mocht gezien het spelbeeld in het laatste kwartier niet ontevreden zijn met de 1-1. 

We vergeten wel eens dat FC Utrecht de zesde begroting van Nederland heeft. Behalve de top 3 hebben ook AZ en Twente meer centjes te besteden dan FC Utrecht. Zo beschouwt is de zesde plek op de ranglijst de positie waar FC Utrecht feitelijk hoort te staan. Iets hoger is bonus, iets lager is volgend jaar beter. 

Hoogtepunt in de tamelijk bloedeloze eerste helft was het eerbetoon aan David di Tommaso in de vierde minuut. Galgenwaard kwam massaal overeind en applaudisseerde voor de legendarische nummer 4.  

Het is alweer 20 jaar geleden dat onze 4ever in zijn slaap overleed. Twee dagen na zijn overlijden volgde een herdenkingsceremonie in een bomvol Galgenwaard. Indrukwekkend, respectvol, emotioneel, onvergetelijk. Maar het grote verdriet overheerste die avond.   

Omdat er over de eerste 45 minuten bar weinig te discussiëren viel, bespraken we tijdens de theepauze de poppenkast rond de loting van het WK in Amerika, enkele dagen eerder. Tenenkrommend en schaamteloos. Wat een theater, wat een circus. Voor een Amerikaan was het misschien minder verwonderlijk, want als je op een clown stemt, kun je een circus verwachten.

Achterbuurman Hans stelde spontaan voor om ook een vredesprijs voor iemand uit Vak P in het leven te roepen. Iedereen akkoord en pardoes werd historicus Ad van Liempt als eerste winnaar van deze prestigieuze prijs uitgeroepen. Waar dit dan op gebaseerd was, vroeg hij zich beduusd af. Nergens op, Ad. Zo gaat dat nou eenmaal, begrepen wij vanuit Amerika. En gefeliciteerd.

De tweede helft was een stuk aantrekkelijker. Met twee FC Utrecht-spelers in de schijnwerpers. Victor Jensen (in bloedvorm tot eind augustus, vervolgens drie maanden geblesseerd) startte in de basis en ging verder met wat hij voor zijn blessure ook deed: scoren. Een wonderbaarlijke kwaliteit van deze ‘zwevende’ middenvelder om steeds de ruimte in het 16 meter gebied te herkennen en van daaruit te scoren.

De andere verloren zoon, Noah Ohio, maakte halverwege de tweede helft zijn opwachting. Hij was als centrumspits in rangorde gezakt, deed zijn werk (scoren) naar behoren op een niveau lager bij Jong FC Utrecht en kwam deze week weer in beeld door de blessure van David Min. Ohio maakte een zeer verdienstelijke invalbeurt. Dat biedt perspectief.

Het perspectief dat ik na afloop toch een beetje miste bij een groot deel van de aanhang. Of wilde men zich naar huis spoeden, om de ontknoping van het Formule 1 seizoen te kunnen volgen? Er bleven zelfs FCU-supporters thuis om Max te kunnen zien starten, waaronder nota bene een notoire Ohio-fan uit Vak P.

Tijdens de nababbel-met-een-biertje aan het barretje in Galgenwaard-West heerste gelukkig vooral tevredenheid. Want, zo klonk het, hoewel de prijzen nog verdeeld moeten worden, doen we nog op alle fronten mee. Bijna goed, dacht ik bij mezelf. Want in Vak P is al een prijs toegekend.