Door Frank Slijper – Voor de derde keer in successie won FC Utrecht in competitieverband de thuiswedstrijd tegen Ajax. De 4-3 en 4-0 winstpartijen in de laatste twee edities waren spectaculair en verrassend; de vandaag behaalde 2-1 overwinning riep in Vak P de vraag op of FC Utrecht nu zo sterk was of Ajax zo zwak. Het zal beide het geval zijn geweest. 

We vroegen ons halverwege af of we eerder dit seizoen zo’n matige tegenstander op bezoek hadden gehad. Heracles vermoedelijk, in de openingswedstrijd. NEC, Groningen, Heerenveen en zelfs Volendam en Excelsior maakten meer indruk in de Galgenwaard dan de Amsterdammers.

In de tweede helft verbeterde het spel van Ajax weliswaar, maar welbeschouwd bleef FC Utrecht vrij eenvoudig overeind. Zaten we donderdagavond tegen FC Porto de laatste 10 minuten nog met de billetjes tegen elkaar geknepen, tegen Ajax leefden we veel meer ontspannen naar het eindsignaal toe. 

De derde thuiswedstrijd in acht dagen tijd. En opnieuw zagen we een fanatiek strijdend Utrecht dat, gedragen door het publiek, nieuwe energie vond na de uitputtingsslag afgelopen donderdag. ‘Fysiek kunnen we het zware programma wel aan’, sprak Ron Jans al voeg in het seizoen. ‘Het zal vooral een mentale kwestie zijn.’ En dat bleek lastig. FC Utrecht ging door de midweekse Europese wedstrijden (inmiddels al tien) punten morsen in de competitie. Dat lek lijkt nu echt boven. We staan inmiddels op een zeer verdienstelijke vijfde plaats.

Ajax thuis. De uitstekend spelende centrumverdediger Matisse Didden legde spits Wout Weghorst aan banden, scoorde de openingstreffer en werd – zeer terecht en vermoedelijk unaniem - tot Man van de Wedstrijd verkozen. Hij ontpopt zich meer en meer tot logische opvolger van de nu nog onbetwiste Mike van der Hoorn. Niet alleen Didden, ook Sébastian Haller scoorde zijn eerste doelpunt dit seizoen. Beiden met het hoofd en op aangeven van Soufian el Karouani. Dat laatste bevreemdt niemand.

Wat wel bevreemdt waren de reacties uit Amsterdam. Een beetje huilie-huilie over de scheidsrechter die terecht een Ajax-doelpunt afkeurde. Ook de tevredenheid over de progressie in het vertoonde spel verbaasde de voetbalprofessoren in Vak P. Onder leiding van tussenpaus Fred Grim scheen het beter te zijn geweest dan eerder onder Heitinga. Nou volgen we niet alle wedstrijden van Ajax, maar als dit al beter was… De Ajacieden stapten toch echt geknipt en geschoren de spelersbus weer in.

Bram

Ook de 10-jarige Bram ondergaat binnenkort een knipbeurt. Bram en zijn moeder zijn seizoenkaarthouders, ergens laag op de tribune, kort op het veld. Hij maakte enige tijd geleden met zijn ouders de afspraak dat hij pas na drie opeenvolgende winstpartijen in Galgenwaard weer naar de kapper zou gaan. Een gelijkspel was neutraal, gold niet als winst of verlies. En dus kunnen zijn ouders na de thuisoverwinningen op Volendam, NEC en Ajax een knipafspraak voor hem maken. 

‘Heel vroeger was mijn moeder voor Ajax’, onthulde Bram nog na afloop. Ach, waarom ook niet. Als je jong bent doe je wel vaker vreemde dingen. Moeder Paula toonde met enige trots het FC Utrecht-shirtje onder haar jas. ‘Dat is inderdaad heel lang geleden’, beaamde ze. Ze heeft nooit spijt gehad van die switch: niks mis mee om FC Utrecht-supporter te zijn.
    

Frank Slijper