Peter Brons werkt bij politie-eenheid Midden-Nederland. Regelmatig deelt hij iets van het politiewerk op LinkedIn. Deze bijdrage van Peter, die hij dit weekend plaatste, mogen we overnemen op Nieuws030:

   

Hoi.

Ik ben die tokkie aso uit Bureau Utrecht.

Met twee volledig getatoeëerde armen. 

Dat is tenminste wat ik lees onder berichten.

“Onprofessioneel.”

“Asociaal.”

“Belachelijk dat dit kan.”

“Wat een tokkie.”

 

En eerlijk?

Ik snap waar het vandaan komt.

We zijn gewend geraakt aan een plaatje.

Aan een idee van hoe iemand eruit hoort te zien in een uniform.

 

Maar laat me iets uitleggen.

Mijn uiterlijk zegt niets over mijn staat van dienst.

Niets over mijn motivatie.

Niets over mijn normen, waarden of professionaliteit.

 

Wat het wel verbergt, is dit:

Al bijna twintig jaar zet ik mij in voor anderen.

Samen met collega’s die volgens sommigen óók niet in het juiste hokje passen.

Collega’s die gekleurd zijn.

Anders geaard.

Met een andere achternaam, afkomst of geloof.

Met een accent.

Met een verhaal.

 

Samen met al die zogenaamd 'Marokkanen, Turken, moslims en getatoeëerde tokkies' halen wij jouw kinderen van een brug.

Reanimeren wij je moeder of vader.

Brengen wij het slechtste nieuws dat je ooit zult krijgen.

En staan wij daar…

terwijl emoties exploderen, terwijl we worden uitgescholden, bespuugd of aangevallen door iemand die vindt dat regels niet voor hem of haar gelden.

 

Niet omdat het makkelijk is.

Maar omdat iemand het moet doen.

 

En nee, niemand vraagt op dat moment:

“Mag ik even uw armen zien voordat u helpt?”

 

Wat mij misschien het meest raakt,

is dat diversiteit nog steeds zo vaak wordt gereduceerd tot uiterlijk.

 

Terwijl echte diversiteit zit in:

anders denken,

anders kijken,

anders reageren,

maar wél met dezelfde inzet.

 

Professionaliteit zit niet in een gladde onderarm.

Maar in hoe je handelt als het ertoe doet 💙 

 

De vraag is dus niet of mijn uiterlijk past bij het uniform. 

De vraag is: hoe snel jij oordeelt over iemand die morgen misschien je leven redt?