Joost van Waert - Op een witgepleisterde muur tegenover het voormalige woonhuis van schrijver en beeldend kunstenaar Dirkje Kuik in de Oude Kamp prijkt haar gedicht 'Centraal Museum'.

Vriend en erfgoedbeheerder Jos te Water Mulder: 'Het gedicht verwijst naar de gelukkige jaren die Dirkje hier met haar huisvriend Jo Nijenhuis doorbracht. En het ongenaakbare egeltje dat ernaast staat, dat is zij zelf.' 
  

 
Het gedicht en de tekening staan ook in 'München ’38' (2008), het laatste boek van Dirkje Kuik (1929-2008). Daarin filosofeert zij tegen het einde over haar dood. Als zij door veerbaas Charon over de Styx gevaren wordt, ziet zij daar haar oude vrienden terug, en ook haar ouders en haar kat Aagje. Die zit op de schouder van Jo.

'Jo, wat voor een Jo? Wie is dat nu weer?', vraagt Charon. 'Jo was mijn vriend, hij woonde drie dagen per week bij me in de Oude Kamp, weet je.'

Alle overledenen zitten bij café De vierkante Meter, 'het enige etablissement in Utrecht zonder plee. De gevel was nog net zo als toen het stond aan de Zadelstraat, hoek Donkerstraat.' [Hierin herkennen wij café Van der Wielen, vroeger Dropkruiderij Sassafras. Het café werd opgeheven in 1993. Nu zit er een sushi-zaak.]

Jo, mijn onbehouwen oude Jo, admiraal, lelijke boef, zit samen met mijn verdroogde grootvader en Lonneke, hartsvriendin, aan een klaptafel onder de schaduw van een paar reusachtige fuchsia's, bomen gelijk, een Iers tafereeltje.

Dirkje bleef altijd schaven aan haar boeken en gedichten. De tekst in het boek wijkt iets af van de tekst op de muur: 

Het museum, Jo, weet je nog,
kleine vriendelijke doffer, wie weet.
Alle schilderkunst sloegen we
over, behalve de graflegging,
gebarsten in zijn glazen kastje:
de leermeester van heer Scorel zegt men.
Zeer beschadigd waren we, dronken
van vreugd en wijn, venijn van de kunst,
een gunst zomaar gegeven, drie gulden
aangeschoten doffer, weet je nog, de toegang.

De muurschildering werd op 15 oktober 2010 onthuld door wethouder Mirjam de Rijk. 

Op de grond op de andere hoek Oude Kamp-Herenstraat is in december 2024 een attentiesteen met een QR-code gekomen, die linkt naar deze pagina.

Dirkje Kuik wordt ook herdacht met een plaquette in het plaveisel van de Paulusbrug:

De plaquette op de Paulusbrug: 'De werf heeft iets van een bastion. Een verlaten fort in de schaduw van statige bomen, kastanjes, linden, iepen' (JvW)

Café Van der Wielen in 1993, met de eigenaresse mevrouw C. van der Wielen achter de tapkast. Foto: Het Utrechts Archief

   
Bericht van de hoofdredactie:
In het Hollands Maandblad van februari 2026 schrijft Marijke van Dorst - oprichter/artistiek leider van het Utrechtse literair erfgoedtheater Salon Saffier - óók over Dirkje Kuik.

Precies wat Joost schrijft: ze wordt niet vergeten.
  

Zie ook
Hommage aan schrijfster en beeldend kunstenares Dirkje Kuik (10 december 2024)
Zuidhoek en Kuik komen samen in Roverslied (18 juni 2016)
'Mijn bijzondere band met kunstenares Dirkje Kuik' (18 mei 2015)