Wielaert - Giant Rincon, een vervallend monument

Door Jeroen Wielaert - De eigenaar moet redelijk bemiddeld zijn geweest, maar ook tamelijk onverschillig, of gewoon nijdig. Een Giant Rincon Mountainbike kost nieuw 490 euro. Anders is het met het waardeloze wrak dat ervan over is op de hoek van de Ravellaan en de Leidseweg. Het is een apart geval in het straatbeeld bij Park Welgelegen geworden. Een curieus unicum.

Kostbare fietsen worden in Utrecht vooral gejat en je ziet ze zelden of nooit weer terug. Als student had ik er al ruime ervaring mee. Ik heb inmiddels meer kettingen en sloten dan fietsen gehad.

Anders is het met dit raadselachtige rijwiel. De laatste berijder heeft hem geparkeerd en met een kabelslot vastgemaakt om de stang en de paal van een verbodsbord voor aankomend autoverkeer. Daar spreekt nog een vorm van zorgvuldigheid uit, de wil om het trotse bezit zeker te stellen, het slot later weer los te maken en gerust verder te fietsen. In de tussentijd moet iets gebeurd zijn, wat dit voornemen ernstig heeft veranderd.

Het kan zijn dat de fietssleutel is zoek geraakt en dat eigenaar geen idee had waar hij de reservesleutel had verborgen. In dat geval is het doorknippen van zo'n kabelslot geen grote moeite, indachtig de overweging dat een nieuw slot veel minder kost dan de mountainbike zelf. Kennelijk waren er geen dieven bij geweest, om de schaar te hanteren en daarna het slot op de stoep te laten liggen, onder het meenemen van de fiets.

Het voorwiel dan. Al in een vrij vroeg stadium hing de fiets aan die paal te bungelen met alleen een voorvork. Het is dus mogelijk dat de geïnteresseerde geen knipmateriaal bij zich had en genoegen nam met het losdraaien van het voorwiel, dat op de zwarte markt ook nog wel wat kon opbrengen. Minder aannemelijk is dat het gebruikt is als vervangend wiel, zoals wedstrijdmountainbikers dat krijgen aangereikt in het geval van bandenpech.

Ik herinnerde me hoe ik ergens in 2015 mijn eigen stadsbarrel aantrof beneden op de Draaiweg. Ik had mijn fiets op slot staan, ketting om het achterwiel. Met de sleutel al in de hand zag ik dat mijn voorwiel verdwenen was. Ze hadden het niet de moeite gevonden om de hele fiets op te laden. Het was makkelijker om alleen dat wiel mee te nemen.

In stilte bleef de Giant Rincon niet onberoerd op zijn eenzame plaats. In de loop der weken zette de ontmanteling zich voort. Ik merkte bij het langsfietsen op dat er ook geen intact achterwiel meer was. De velg was verdwenen, maar de zwarte achterband bleef nog even tussen de achtervork omhoog staan in een merkwaardige kronkel. Daarna is hij op straat gezakt en deels op de roestige ketting die van de tandraderen was gelicht. Links ervan ligt de verknipte binnenband, als een nutteloos geworden zwarte darm.

Het kostbare mechaniek van de derailleur is wel achter gebleven, met de bedrading die nog geheel intact aan de stangen en de ook nog aanwezige schakelaars vast zit. Het zadel vertoont duidelijke slijtplekken. De stang eronder is roestig. Het zijn stille bewijzen van ouderdom en een gebrek aan onderhoud.

Deze fiets heeft heel wat kilometers afgelegd.

Een apart geval is het stuur met de omhoog gerichte handvatten. De ene keer was het zijlings gebogen, recht over de stang. Onlangs stond het weer recht vooruit, alsof het beroerd was door een voorbijganger.

Zo is Giant Rincon een ruïneus fenomeen geworden. Ik denk dat hij op zijn gemak en verder weinig betast voort zal vervallen, het nieuwe jaar in. De gemeentelijke knipdiensten hebben het drukker met het verwijderen van overtollige fietsen op het Vredenburg en andere wildparkeerplaatsen.

In Oog in Al is Giant Rincon een vergaand monument van de teloorgang van een fiets.