Raymond Taams - Je kunt het je nauwelijks voorstellen, maar er was een tijd dat het nieuws saai was. We spreken hier over de periode tot 23 juni 2016, de dag dat de wereld wakker werd met het tot en met de avond ervoor onmogelijk geachte bericht dat de Britse bevolking voor vertrek uit de Europese Unie had gestemd.   

Zelf wil ik ook altijd uit de Europese Unie stappen wanneer ik de zelfgenoegzame tronie van Ursula von der Leyen of die van een andere bordkartonnen EU-bestuurder op televisie zie, dit is echter meer iets voor een column en ik schrijf geen columns meer, alleen nog Door Een Mens Geschreven Stukken Tekst.  

Om voor mijzelf het nieuws een beetje spannender te maken gedurende de saaie periode voorafgaand aan 23 juni 2016, dook ik in de wereld van complottensites. Ik leerde dat Barack Obama én onze voltallige koninklijke familie reptielen waren die vanaf Mars hierheen waren gestuurd en een menselijke gedaante hadden aangenomen.  

Ook de goedlachse Mark Rutte - in zijn spijkerbroek op de fiets met dat appeltje in zijn hand - bekeek ik anders sinds ik wist dat hij in donkere kelders baby’s misbruikte om zijn slachtoffertjes vervolgens aan stukken te snijden en hun bloed te drinken. ‘Die man heeft een bovengemiddeld talent om zich beter voor te doen’, dacht ik dan.  

Alleen al het feit dat complottensites mij lieten geloven dat we een premier hadden die ergens bovengemiddeld goed in was, maakte ze de moeite waard.

Een keerzijde was er ook: ik herinner me hoe ik tijdens een avondwandeling over de eindeloos lange Jutfaseweg een politieauto zag naderen, en één seconde serieus geloofde dat ze me gingen oppakken omdat ik te veel wist.  

Wanneer die seconde zich had uitgestrekt tot bijvoorbeeld een minuut, of zelfs maar tot tien seconden, dan was het wel eng geworden.