Raymond Taams - Waarin verschilt een Door Een Mens Geschreven Stuk Tekst van een door een mens geschilde hoeveelheid spruitjes? Ik weet het niet, maar omdat ik de grens tussen de tijdvakken die wij ‘2025’ en ‘2026’ noemen graag in een zeer fitte staat wil oversteken, eet ik mij gedurende de dagen voor kerst ongans aan spruiten.

Verder gebeurt er niet veel, hoewel ik net las dat Chris Rea is overleden. In mijn fantasie hoor ik radio-dj’s zeggen dat de zanger van ‘Driving home for Christmas’ vlak voor kerst definitief naar huis reed of zoiets, geen idee, ik laat de radio uit want ik heb al mijn mentale krachten nodig om ook geestelijk topfit te zijn op 31 december.

2026 wordt een jaar vol strijd om het bestaan, tenminste, dat maak ik mijzelf wijs om scherp te blijven. Sinds ik van een Utrechtse wethouder tijdens een informeel babbeltje – het was ergens in het voorjaar van 2023 – voor het eerst de term ‘Ravijnjaar 2026’ hoorde, ben ik erop gebrand deze specifieke periode te overleven. 

In het Ravijnjaar krijgen gemeenten opeens veel minder geld van de Rijksoverheid, legde de wethouder mij uit. Er zou flink bezuinigd moeten worden, alleen de sterksten zouden overleven, het tweede gedeelte van deze zin formuleerde mijn hoofd overigens ter plekke zelf om de ernst van de situatie te kunnen verinnerlijken.

Zo sidder ik dus al bijna drie jaar voor het Ravijnjaar, daar kwamen in de tussentijd geopolitieke spanningen, Russische drones en een overheidsbrochure over voorbereidingen op een noodsituatie bij. U kunt zich voorstellen dat de glans er deze kerst voor mij bij voorbaat af was, oh wacht, mijn spruitjes zijn inmiddels bijna gaar.

Wat ik zo fijn vind aan spruiten: je eet ze per stuk, alsof het pillen vol vitaminen zijn. Ja, aan de pillen wil ik eigenlijk met kerst.