Raymond Taams - Omdat ik van gekkigheid niet weet wat ik moet doen, begin ik aan mijn dertiende Door Een Mens Geschreven Stuk Tekst. Het is donderdagavond 13 november, vanuit mijn woontoren aan de zuidrand van Utrecht kijk ik uit over Kanaleneiland en de meubelboulevard, daarachter de snelweg A12, de temperatuur is uitzonderlijk zacht voor de tijd van het jaar, ik kookte zojuist spruitjes met het grote raam wijd open terwijl ik slechts een boxershort droeg, het kwam blijkbaar niet in mij op mij aan te kleden nadat ik een uurtje op bed had gelegen.  

Eigenlijk ben ik te bijgelovig om een dertiende aflevering op de dertiende van de maand te schrijven, maar omdat ik mij met deze Door Een Mens Geschreven Stukken Tekst wil onderscheiden van Door Kunstmatige Intelligentie Geschreven Stukken Tekst, en een computer geen bijgeloof kent, lijkt dit een goed moment voor menselijke tekstproductie, nu de inhoud nog, of zou het uiteindelijk vooral om vorm draaien?    
   

D.E.M.G.S.T. (14)  

Kom, we gaan meteen door met aflevering 14, het is een druilerige vrijdagmiddag, 14 november, de temperatuur is nog steeds erg zacht en ik loop in een lichte stemming over de Oudegracht, waar een toerist mij ter hoogte van de HEMA aankeek op een manier die mij niet beviel, ik kreeg zin om hem op zijn bek te slaan, maar dan wel vanuit een soort opgeruimdheid, niet uit woede, frustratie of andere donkerheid.  

Natuurlijk gaf ik geen gevolg aan mijn agressieve impuls, ik wandelde de HEMA binnen om wat tijd te doden, het duurt nog een half uur tot de opening van de expositie 'I am not an oracle' bij kunstinstelling IMPAKT aan de Lange Nieuwstraat begint, de uitnodiging was in het Engels, de culturele elite spreekt liever geen Nederlands meer, daar kun je iets van vinden, in plaats daarvan verheug ik mij op de hapjes en drankjes.  

Fijn weekend lieve stadsgenoten!