Ed Knegtel - Weet u waar ze behoefte hebben aan Kerstviering-zoals-bedoeld? In Soedan. In Gaza. In Oekraïne. Hè, wat een ongezellige opening van deze column! Hier ten lande is Kerst toch vooral ‘vreten op aarde’? We geven de Straatkrantverkoper nog steeds niets en een uur later de ober in dat sjieke restaurant verderop een tientje. 

Kerst staat voor gezellig samenzijn met een lijst aan vermijdonderwerpen.

Nergens in Utrecht (maar corrigeer mij …) wordt het gezelliger dan op de Kerstmarkt bij Molen de Ster, in Lombok. Op het vierkante molenerf van de nog werkende houtzaagmolen staan elk jaar zo’n 45 kramen.

Tegen de molen staat een vijftienkoppig Dickens-koor; in de schuren en stallen die het erf omzomen, zijn ook dat tweede weekend van december een kinderboerderij en ateliers open. Wat is er te koop? Keramiek, sieraden, zelfgemaakte jammetjes en verzorgingsproducten. Nou, dat vooral.

Op twee punten zijn poffertjes te verkrijgen en onder de molen glühwein, bier, koffie, thee en limonade. En spekkoek en snert - en ben ik nog iets vergeten? De molen draait op dit soort dagen - helaas was het afgelopen zaterdag nagenoeg windstil - en de vrijwilligers geven graag een rondleiding. Wist u dat de molen een gewilde trouwlocatie is? Check de site voor hun (culturele) agenda; het molencafé is sowieso elke zaterdag open.

Opvallend afwezig is dat deel van de buurtbevolking waaraan in de volksmond de bijnaam te danken is. Gezien het publiek op de kerstmarkt, waarvan ik vermoed dat sommigen met hun buren wel eens een iftar-maaltijd delen, zijn ze van harte welkom. Verbroedering werkt als iedereen de e-mail leest.

Ik zat met mijn consumpties op de hellingbaan waartegen boomstammen omhoog worden gesleept, in een flauw herfstzonnetje, met mijn rug naar 'Lomborokko' en dacht: het leven is vaak vooral samen optrekken.