Ed Knegtel - ‘En het bleef nog lang onrustig’ is zo’n gevleugelde zin die in veel columns en nieuwsberichten opduikt. Na demonstraties, risico-wedstrijden bij voetbal (ja, sorry: bij korfbal toch minder) en rondom Oud en Nieuw. Waarbij het armageddon van het eerste uur van 2026 naar verwachting het hoogtepunt zal zijn.

Op veel plekken in Utrecht - ik noem ze bewust niet, zodat buurten niet onderling in een top tien gaan wedijveren - wordt weer met angst en beven naar de jaarwisseling uitgekeken. Wordt de auto misschien wel voor veel geld een nachtje in een parkeergarage gestald. Worden brievenbussen buiten en de postklep in de voordeur met duct tape of schroefwerk vastgezet. 

Buurtregisseurs, politiemensen en hulpverleners zouden het liefst een harnas aantrekken – en zich dan nog niet naar buiten begeven, maar dat doen ze wél. Voor onze veiligheid en spullen.

Relhelden en hoolies, heel Utreg zal trots op jullie zijn als er dit jaar géén auto’s in de fik vliegen, als géén hulpverleners door de ME beschermd hoeven worden, als geen enkele politieman of -vrouw gewond raakt. En als er geen levensgevaarlijke straatraces gehouden worden.

‘Mag er dan helemaal niets meer?’ Echt wel, er wordt verschrikkelijk veel georganiseerd, voor elk wat wils. Live-muziek in allerlei stijlen, groepsactiviteiten zoals quizzen en actieve opdrachten (rappen, crea-bea, karaoke), Oudejaarsviering op het Jaarbeursplein. Straat- en buurtfeesten.

Is het een idee dat we met wat extra inzet nou eens alle raddraaiers oppakken en op 1 jan om 12:00 in schandpalen op het Domplein (what’s in a name?) neerzetten? En dat wij allemaal langskomen met de overgebleven schalen huzarensalade, keiharde oliebollen en de goedkoopste Prosecco… Dan kunnen wij ook nog eens lache, waor?

Zoveel schandpalen zullen er toch niet nodig zijn in ons mooie stadsie?

Zullen we dit jaar de boel en elkaar heel houden?