Knegtel - In Vino Veritas
Gepubliceerd: zaterdag 6 december 2025 02:33
Ed Knegtel - ‘Over smaak valt niet te twisten.’ Of nee: dat gaat juist heel goed.
De laatste jaren duiken in het centrum van Utrecht steeds meer wijnwinkels en -barretjes op. Komt, nu De Bierverteller met stille trom uit de Twijnstraat is vertrokken, de hegemonie van bier in gevaar? Herinneren straks alleen de Zeven Steegjes met al hun pracht en praal aan de vergane glorie van ‘ons’ gerstenat? Nu kunnen we het tij nog keren, Utrechters, door en masse biercafés als de Rat, kafé België, Olivier en de verschillende brewpubs te frequenteren.
Die wijnboys rukken op, met geniepige marketing. Nu het iedereen zo goed gaat, proberen ze ons met ronkende reclames het meer mondaine druivennat op te dringen. En ons het ‘volkse’ bier te laten verruilen. Maar dan kennen ze de aard van de Utrechter niet! Er is meer dan ‘glossy advertising’ nodig om onze jochies en wijffies van de kleine geneugten des levens af te houden. Sterker: wij zijn helemaal niet vatbaar voor glossy. Doe maar gewoon, dan doe je al gek …
Natuurlijk: ik koop ook wel eens een flesje. En ik heb ervaren dat wijn van één bevlogen wijnboer vaak beter smaakt dan de Chateau Migraine van de Lidl, van € 3,29. Ik drink het in ieder geval liever dan dat ik erover praat. Mij zul je geen bomen horen opzetten over tannines, kurk of ‘een beetje hout’. Of een rode Chardonnay zien bestellen.
Maar pas op voor die conceptuele ondernemer met een onderscheidende campagne. Undercover, onder het mom van broekenwinkel Cris op de Springweg, wordt daar stilletjes de Blitzkrieg on Beer gepland. En - dat lijdt geen twijfel - hun ‘top of mind’ positie in het Utrechtse wijnlandschap voorbereid. Hoe? Onnavolgbaar.
Op tijden - wanneer is niet helemaal duidelijk, daarom twijfel ik over ‘gezette’ - schijn je achter op het pleintje naast de klerenzaak in een onooglijk hokje wijn te kunnen kopen. Ze maken dit kenbaar door wat lege flessen buiten te zetten. Ik dacht aanvankelijk aan een feestje voor daklozen. Ondanks de creatieve installatiekunst trof ik een dichte deur - ondanks borden OPEN, op straat en in het raam.
Toen ik mij in het couture-paleis meldde, werd onder luid geginnegap de Vinoloog van de week aangewezen. Die zou dan binnendoor ‘de wijnkelder’ openen. Of ik maar weer even buitenom…
Ik was ondertussen onderweg naar wijnjuwelier ‘Welkom aan Tafel’ op de Lange Smee.
