Carmita Junger -  ‘Je bent nu van mij.’ Dat zei hij terwijl hij mij op mijn zeventiende verkrachtte. Een verkrachting is in de kern een extreem verlies van controle. Iemand anders besluit wat er met jouw lichaam gebeurt. Je eigen wil doet er op dat moment niet toe. 

Het verlies van controle stopte voor mij niet toen de verkrachting voorbij was. Ook in de jaren daarna bepaalde wat hij mij heeft aangedaan een groot deel van mijn leven. Ik werd depressief, kampte met PTSS.

Zeven jaar lang was ik, af en aan, in therapie om te verwerken. Ik ontkwam er niet aan ermee bezig te zijn. Het bepaalde waar ik bang voor was, waar ik verdriet om had en hoe ik naar mezelf keek. Daardoor voelde zijn woorden ‘je bent van mij’, vaak bijna als de werkelijkheid. Hij was fysiek allang uit mijn leven, maar wat hij had gedaan was nog steeds allesbepalend.

Nu schrijf ik regelmatig over mijn verkrachting. Ik praat erover. Tegelijkertijd voel ik de laatste tijd veel meer verdriet over wat er is gebeurd en vooral over wat er daarna nooit is geweest, dan ik lange tijd heb gevoeld. Dat verdriet kies ik niet. De gevolgen van een verkrachting laten zich niet sturen. Ook niet vele jaren later. Je zou dus kunnen denken dat er weinig veranderd is.

En toch is er iets wezenlijks veranderd. Want nu bepaal ik.
- Ik bepaal wanneer ik erover schrijf.
- Ik bepaal wat ik vertel.
- Ik bepaal wat van mij blijft.
- En ik bepaal welke woorden ik eraan geef.

Niet omdat het moet, maar omdat ik dat zelf wil. Omdat ik er nu zelf voor kies die ruimte in te nemen. Ik had geen controle over zijn daden en ik heb geen controle over de gevolgen van mijn verkrachting. Soms overvalt het verdriet me nog steeds en soms zijn de gevolgen voelbaarder dan ik zou willen.

Mensen vragen me wel eens: waarom schrijf je hier zo publiekelijk over? Daar zijn meerdere redenen voor. Ik wil bewustwording creëren en herkenning bieden aan andere slachtoffers. En daarnaast is schrijven voor mij de enige manier waarop ik wel controle ervaar. Hij bepaalde ooit wat er met mijn lichaam gebeurde. Hij nam de controle van me af. Hij zei dat ik van hem was. 

Wat hij mij heeft aangedaan kan ik niet ongedaan maken. Maar iedere keer dat ik zelf bepaal wanneer en hoe ik mijn verhaal vertel, pak ik wel iets terug wat hij me toen afnam: controle.
   

Carmita is naar eigen zeggen een 'half-Utrechtse'. Ze werkt er en is er ook sociaal veel te vinden.
We bieden haar op Nieuws030 graag de ruimte.